วันพฤหัสบดีที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2556

ผู้ชายอย่างฉัน


ไม่ใกล้เคียงใช่ไหม อะไรที่ฉันเป็น
ไม่ค่อยเหมือนใจเธอเท่าไรใช่หรือเปล่า
ที่เธอฝันในใจกับเรื่องจริงของเรา
ผิดหวังบ้างหรือเปล่าที่รักกัน

ที่ตัวเธอนั้นฝันสักวันจะพบใคร
ที่ดีพร้อมที่ได้อย่างใจมารักกัน
กลับได้พบแค่คนที่มีไม่ครบครัน
อย่างฉันคนนี้...

วันเสาร์ที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2556

วันอังคารที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2556

Standing in the dark



Sitting here wide awake, thinking about when I last saw you.
I know you're not far away, close my eyes and I still see you
Lying here next to me
Wearing nothing but a smile
I gotta leave right away, counting cracks along the pavement.
To see you face to face thinking about the conversation
I know I'm not one to change
Never wanted nothing more
But as I walk up to your door

Standing in the dark, she's dancing on the table.
I'm looking through the glass, she's someone else's angel.
It may sound stupid that I'm wanting you back but I'm wanting you back girl.
And now I'm standing in the dark - dark oh dark - dark oh dark - dark oh dark - dark oh ohhhh oh ho

All I wanna do is hide but I can't stop myself from staring.
Wishing his hands were mine, I can't stop myself from caring.
And as he turns down the lights ...
I'm feeling paralyzed, as he looks into her eyes. ho ho yeah alright.

Standing in the dark, she's dancing on the table.
I'm looking through the glass, she's someone else's angel.
It may sound stupid that I wanted you back but I wanted you back girl.
And now I'm standing in the dark - dark oh dark - dark oh dark - dark oh dark - dark oh ohhhh ohhh
And now I'm standing in the dark - dark!

วันจันทร์ที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2556

เราทำงานไปทำไม

เดาเจตนาคำถามไปให้ลึกกว่าพยัญชนะ
จขกท.กำลังสับสนปัญหาเชิงเป้าหมายชีวิตหรือเชิงปรัชญา

หรือไม่ก็รู้สึกผิดหวังกับการที่ไม่สามารถทำในสิ่งที่ตัวเองใฝ่ฝันได้
มีความจำเป็นต้องทนทำอย่าฝืนใจ...ก็เป็นเรื่องที่น่าเห็นใจ
ที่มีคนเป็นจำนวนมากที่ไม่โชคดีอย่างผม

ผมไม่มีงานให้ทำอย่างที่เป็นเงินเดือนได้ตอนสิ้นเดือน หรือต้องรีบไปตอกบัตรตอนเช้า
แต่ไม่ใช่ไม่มี  "งาน"  ให้ทำ   แต่เป็นอะไรก็ได้ที่ผมอยากจะทำ  เป็นไงยอดเยี่ยมไหมพวก
ผมยังชีพจากดอกเบี้ยที่บรรพบุรุษเอื้อไว้ให้  และใช้ชีวิตอย่างพอเพียงอย่างไม่ขมขื่นใจ
ผมดีใจที่ผมใส่เสื้อจนซีดเก่าจาง  และไม่ได้อยากได้ใหม่เมื่อไปเดินห้าง  อาจจะเป็นเพราะมีวัยแล้วก็ได้

ผมรักการออกกำลังกายด้วยการวิ่ง...ผมวิ่งเกือบทุกวันตามระดับความฟิตของตัวเอง
และใช้เวลาสนทนากับเพื่อนนักวิ่งด้วยกันเสมอๆ   แม้จะดื่มบ้างแต่เพียงปีละครั้งไม่ก็สองครั้ง
จนสหายวงดื่มไม่ยอมรับผมเป็นสมาชิก

ผมรักขี่จักรยานทางไกล...ผมขี่ปั่นไปไกลเท่าที่ใจอยาก
ทริปที่สะใจเมื่อปี 53 ผมขี่ปั่นไปจากลุมพินีปทุมวัน  ไปถึงจตุรัสเทียนอันเหมิน  กรุงปักกิ่ง
ใน 71 วัน  นับว่าช้าเกินไปมากๆสำหรับ  5พันกว่าโล
แต่ผมก็ได้ทำแล้ว  ในวัยที่เพื่อนผมจำนวนมากที่เรียนกางเกงขาสั้นมาด้วยกัน  เตรียมเกษียณ
เหตุการณ์ที่พบพานมาสุดยอดเปี่ยมน้ำตา  และระทึก  จนบรรยายไม่หมดสิ้น
กับชีวิตและโลกที่เห็นมา

ผมไม่มีงานทำ...ผมทำในสิ่งที่อยากจะทำ   คำแนะนำของผมได้ช่วยให้ผู้พยายามจะวิ่งและจักรยาน
ดำเนินไปอย่างถูกต้องตามหลักการแห่งความปลอดภัย  ในจำนวนที่น่าภาคภูมิใจ

ผมชื่นชมในสิ่งที่ผมได้ทำไป  และอยากแบ่งปันเรื่องราวกับผู้คนที่อาจจะได้ประโยชน์กับทุกคน

สิ่งที่อยากแลกเปลี่ยน ในมิติเรื่องชีวิตการงานและความฝันนี้  จำแนกออกเป็นคน 4 ชนิดดังนี้

คนที่โชคดีที่สุดคือ  คนที่ได้ฝัน และมีโอกาสทำตามฝันนั้น  แล้วก็สำเร็จ
ดีรองลงมา   เป็นคนที่มีฝัน  แม้ได้ลงมือทำแล้ว  แต่ยังไม่สำเร็จ
ดีรองลงมา  ก็คือแม้จะเคยฝัน  แต่ยังไม่ได้มีโอกาสลงมือทำเสียที
สุดท้าย คือไม่เคยมีฝันเลย

มีสารที่จะสื่อ..บอก จขกท.ว่า  คุณมีฝันแล้วยัง  มีแล้วลงมือเลย  อย่ารอให้พร้อมก่อน
เพราะความพร้อมเป็นมายา   ไม่มีในโลก   ทำไปทั้งๆที่ยังขาดแคลนอยู่นี่แหละ  เป็นเงื่อนไขที่ดีที่สุด
แล้วที่เราจะสรรหาได้
ถ้า จขกท.ยังไม่มีฝัน   จงรีบฝันโดยเร็ว แล้วจะได้รีบลงมือ   ก่อนที่บุหวาลาวัณย์จะร่วงโรย
ฝันบางอย่าง  อาจต้องอาศัยความแข็งแกร่งร่างกายเกื้อหนุน

ชีวิตที่มีความหมาย  ไม่ใช่ชีวิตที่นั่งถอนหายใจหน้าโต๊ะทำงาน  และรำพึงรำพันว่า  "เราทำงานไปทำไม"

วันพุธที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2556

คอมเมนท์ห้องสีลม

ผมไม่เคยมีความรู้สึกว่าต้องภักดีกับบริษัท

แต่รุ้สึกเสมอว่าผมเป็นมืออาชีพ ต้องรับผิดชอบเต็มที่ มันไไม่ใช่ความรัก แต่มันเป็นความเคารพในตัวเอง

มุมมองของผม ทุกคนที่เข้ามาคือนักธุรกิจ พนักงานเงินเดือนกำลังขาย"แรงงาน" มันไม่ต่างอะไรกับพ่อค้าขายของหรอก

เราต่างก็ขายในสิ่งที่เป้นคุณค่าที่ลูกค้าต้องการ

หากคุณได้เงินเดือนเยอะกว่า สภาพแวดล้อมดีกว่าก็ไปเถอะ เพราะว่าธุรกิจต้องมองที่การเติบโต ต้องการสิ่งที่ดีที่สุด แต่อย่าทิ้งความเป็นมืออาชีพ ถ้าลาออกแล้วทำให้ทีมงานเสียหาย ไปแบบไม่มีความเป็นมืออาชีพอย่าทำ นอกเหนือจากนั้นอยากไปก็ไปเลย คุณมีเวลาค้าขายถึง 55 ไม่เกิน 60 นอกจากรักษาความเป้นมืออาชีพแล้ว ไม่มีความจำเป็นจะต้องนึกถึงอะไรอีก บริษัทที่เป้นมืออาชีพจะเข้าใจตรงนี้ดี ต่างคนต่างสัมพันธ์กันเพราะคุณค่าที่หยิบยื่นให้กันด้วยความยุติธรรม

วันจันทร์ที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2556

The Kite Runner 1,2

อ่านมาได้สองบทแล้วศัพท์ที่ไม่รู้มาก่อนเยอะมากๆ
Google translate ตลอด

มีบางประโยคที่ชอบ

People say that eyes are windows to the soul. Never was that more true than with Ali, who could only reveal himself through his eyes.
คนเราชอบพูดว่าดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ มันเป็นจริงอย่างที่สุดสำหรับอาลีผู้ที่สามารถเปิดเผยตัวตนของเขาผ่านทางดวงตาเท่านั้น

Ali never retaliated against any of his tormentors, I suppose partly because he could never catch them with that twisted leg dragging behind him. But mostly because Ali was immune to the insults of his assailants; he had found his joy, his antidote, the moment Sanaubar had given birth to Hassan.

Hassan was true to his nature: He was incapable of hurting anyone.

On a high mountain I stood,
And cried the name of Ali, Lion of God.
O Ali, Lion of God, King of Men,
Bring joy to our sorrowful hearts.

Hassan and I fed from the same breasts. We took our first steps on the same lawn in the same yard.
And, under the same roof, we spoke our first words.
     Mine was Baba.
     His was Amir. My name.



วันอาทิตย์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2556

อีกแล้ว

คนจะไปรั้งยังไงก็ไม่อยู่...คนที่ไม่อยากให้อยู่ไล่ยังไงก็ไม่ไป...